W m艂odo艣ci polityk rewolucyjny i niepodleg艂o艣ciowy zwi膮zany z Polsk膮 Parti膮 Socjalistyczn膮; adwokat obro艅ca w procesach politycznych 1905-1907 r. Wsp贸艂organizator polskiego s膮downictwa podczas I wojny 艣wiatowej i w odrodzonej Polsce. Profesor prawa karnego Uniwersytetu Warszawskiego, kodyfikator kodeksu karnego z 1932 r. i projektu konstytucji z 1935 r. W okresie mi臋dzywojennym polityk, siedmiokrotny minister sprawiedliwo艣ci, pose艂, marsza艂ek Sejmu, senator i wicemarsza艂ek Senatu. Autor m. in.: Zbrodnie, kary i s膮dy wyj膮tkowe (1911), Przyczynek do psychologii kryminalnej (1914), Prawo karne. Cz臋艣膰 og贸lna (1920), Pa艅stwo spo艂eczne (1936).
